In het oude systeem mag de werkgever deze telefoonkosten belastingvrij vergoeden als deze kosten onderbouwd zijn aan de hand van de verschillende nota’s. Het kan ook in de vorm van een vaste vergoeding, maar dan moet er in principe wel een onderzoek aan ten grondslag hebben gelegen.

Onder de werkkostenregeling, zoals deze voor 2014 geldt, is het vergoeden van dergelijke kosten niet meer onbelast mogelijk. Die kosten worden, ondanks het feit dat ze volledig als zakelijk zijn aan te merken, als loon beschouwd. Wel kunnen deze kosten natuurlijk worden aangewezen voor toepassing in de zogenoemde forfaitaire ruimte. Het ter beschikking stellen van een mobiele telefoon of smartphone daarentegen valt onder de nul- of nihilwaardering, mits het zakelijk gebruik meer dan 10% is.

Met ingang van 2015 zal de werkkostenregeling verplicht zijn voor een ieder. Op dit moment is de verwachting dat het onderscheid tussen het fiscale regime van vergoeden en verstrekken enerzijds en het fiscale regime van het ter beschikking stellen anderzijds zal worden opgeheven. Dan zal het vergoeden van zakelijke telefoonkosten dus wel weer onbelast mogen.